Eurabia?

In Celle zijn moslims en Jezidi´s met knuppels, stenen en flessen op elkaar losgegaan. In Hamburg dreigden Koerden en salafisten elkaar de koppen in en af te slaan met ijzeren staven en machetes. De vicevoorzitter van de Duitse politievakbond, Joachim Lenders uit Hamburg, sprak zichtbaar geschokt van op burgeroorlog gelijkende toestanden en verwachtte dat dit pad het begin zou zijn.

In Mainz, Hamburg en in het Ruhrgebied konden treinen de stations niet binnenrijden, omdat Koerden de rails hadden geblokkeerd. In München werd het partijbureau van de CSU bezet, in Keulen het gebouw van de radiozender “Deutsche Welle” bestormd. De veroorzaker is de terreur van het leger van de “Islamitische Staat” in het Nabije en Midden-Oosten. Duitsland moet met acties aangezet worden tot een actievere politiek.

Het zal nog erger worden

Wat er in de regio´s gebeurt, is erg. Maar het overspannen woord van de “Duitse verantwoordelijkheid” slaat helemaal nergens op, want het conflict is geen gevolg van Duits handelen en ook bestaat er geen politieke ethiek die een land beveelt zich te laten gijzelen door externe conflictpartijen en de politiek door hen te laten bepalen. Desondanks zijn wij gegijzelden – en wel van het pure tot geweld bereide massapotentieel, dat voortkomt uit de ongebreidelde, meestal islamitische, immigratie van de laatste decennia.

En het zal nog erger worden. Want er wordt niet gediscussieerd over de gepleegde land- en huisvredebreuk, niet over de toestand van perfecte chantage en vooral niet over de noodzaak om eindelijk de immigratie te verminderen, maar over de verdeling van nog meer nieuwelingen over het hele land. Er werd zelfs besloten de toetredingsonderhandelingen van de EU met Turkije te intensiveren om op die manier het signaal af te geven dat men zich heeft neergelegd bij de uitbreiding van de islamitische immigratie.

Wanneer was de Duitse staat net zo machteloos?

Wanneer was de Duitse staat net zo machteloos en stond hij het andere volkeren toe om hun conflicten onder religieuze voortekens hier uit te vechten? In de Koude Oorlog vormden de beide Duitslanden elk de helling aan de buitenkant van de vesting voor de beide supermachten en waren hun nucleaire gegijzelden. Een ander voorbeeld is de Dertigjarige Oorlog, toen Duitsland het slagveld vormde voor de machtsstrijd van de buurlanden.

Nóg zijn het plaatsvervangende oorlogen die in onze straten worden uitgevochten, maar hun methodiek kan ook gebruikt worden om bijvoorbeeld de gelijkberechtiging van de sharia of autonome rechten in Duitsland op te eisen. Deze ontwikkeling beperkt zich niet tot ons alleen, maar betreft heel West-Europa. Zogenaamde realisten beschrijven haar als deel van een nieuwe, geglobaliseerde normaliteit, waaraan men gewoon zou moeten wennen. Maar ook zij zijn bang om de nu al zichtbare gevolgen van de ontwikkeling helemaal tot het eind toe te formuleren. We hebben te maken met meerdere tendensen, die elkaar overlappen en wederzijds versterken, zonder dezelfde dekking te hebben.

De wereld van morgen als “multiculturele vrijhandelszone”

Karl Marx had in zijn “Communistisch Manifest” de verwijdering van alle historische bindingen, tradities en grenzen door het kapitalisme bejubeld, omdat hij daarin de voorwaarde voor een wereldwijde gemeenschap van vrije mensen zag. 150 jaar later nam het neoliberalisme genoegen met de visie van de gelijkgeschakelde globale eenheidsconsument. Deze economisch gedetermineerde ideologie werd door globaliseringsplannen veranderd in een politieke.

De Amerikaanse militaire strateeg Thomas Barnett bijvoorbeeld plant de wereld van morgen als “multiculturele vrijhandelszone”, waarin vrede, vrijheid, democratie en harmonie gedijen. De staten fungeren slechts als doorlaatbare eenheden voor goederen-, kapitaal- en mensenstromen, die zorgen voor de economische, sociale en culturele assimilatie. Het is een totaal met elkaar verbonden wereld, maar geenszins vrij van heerschappij. De macht ligt bij diegenen, die de communicatie- en handelswegen, de databases en de globale begripsvorming controleren. In dit perspectief verschijnen de Europese nationale staten als sentimentele rotzooi en de migratiestromen vormen een humanitair wapen om haar macht te ontnemen.

De verdediging van de “nationale identiteit” als schending van de mensenrechten

Deze politiek heeft echter onvoorziene bijverschijnselen. De islamitische wereld knoopt heel eigen bedoelingen vast aan de globalisering. Hij is, om een variatie op de uitspraak van de Turkse president Erdoğan te gebruiken, de trein waar hij opspringt. Machteloos maken de Europeanen mee hoe de vocabulaire van democratische rechten en mensenrechten zich tegen hen keert.

De verdediging van de “nationale prioriteit” en “nationale identiteit” zou een schending van de mensenrechten zijn, de Europeanen zouden de immigratie, de migrantenrechten en de multiculturele toekomst van hun landen gewoon moeten accepteren, aldus de VN-mensenrechtenraad, waarin de islamitische Derde Wereldlanden de meerderheid bezitten. De steeds scherpere wetten tegen “volksophitsing” en “haatmisdaden”, het strijdbegrip “islamofobie”, de “diversiteit”-propaganda of het opdringerige loflied op de bijdragen van de islam aan de Europese cultuur zijn geen toeval of individuele beslissingen. Ze zijn gebaseerd op overeenkomsten op de lange termijn tussen de Europese Unie en de Organisatie van de Islamitische Samenwerking (OIC).

Dit geschiedt in een Europa dat geplaagd wordt door historische schuldgevoelens en verstard is van angst voor het terrorisme, dat zich in ieder opzicht – ook op zijn eigen oorspronkelijke territorium – op de terugtocht bevindt. Pas vanaf dit punt wordt de volle betekenis duidelijk van datgene wat er deze dagen in onze straten gebeurd is, of dat nu in Celle, Hamburg of waar dan ook is.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s