Zij verkrachtten me, poogden me te scalperen en te vierendelen!

Zij verkrachtten me, poogden me te scalperen en te vierendelen!

Velen lijken het alweer te zijn vergeten, sommigen hebben nooit geweten wat Lara Logan overkwam in Egypte op het Tahrirplein. Daarom is het van belang hier nogmaals aandacht aan te besteden. 

Lara is een Amerikaanse journalist voor het progamma ’60 minutes’ en vertrok richting het Tahrirplein in Egypte toen Mubarak vanwege de zo bejubelde ‘Arabische Lente’ was afgezet. Het moest een reportage over een historische islamitische feestdag worden. De Arabische Lente, bleek een islamitische horrorwinter en de historische feestdag, werd voor Lara de meest gewelddadige dag van haar leven.

In de weken voor de val van Mubarak was het Tahrirplein bezet door voornamelijk seculiere studenten. Meiden zonder hoofddoek, jongens met het verlangen naar meer vrijheid. Maar op de dag Mubarak ten onder ging, werd het Tahrirplein overgenomen door moslims en mannen van de moslimbroederschap. Vrouwen met hoofddoeken en burka’s, mannen met islamitische barbaarse opvattingen. Naïef had Lara hier geen rekening mee gehouden.

Toen de batterij van de camera leegraakte en het licht uitging, ging ook het licht in het leven van Lara uit. Van alle kanten werd zij vastgegrepen, betast en al snel bruut verkracht. “Ze is een Jood!” en “trek haar broek uit”. (Toen Annabel Nanninga verslag deed van de pro-ISIS demonstratie, hoorde zij hetzelfde; “trek haar broek uit!”. Dit was het moment dat Nanninga wist dat ze weg moest komen. Zij is door de politie ontzet. Hetgeen Lara is overkomen, is Annabel bespaard gebleven. Maar het risico was daar. Hier in Nederland.)

Al snel was de kleding van het lichaam van Lara afgetrokken. Een duidelijke niet-islamitische vrouw, waarvan ook nog eens werd geroepen, dat zij een Jood is. Dat was voldoende om haar bruut verkrachtend te vermoorden. Tientallen verschillende islamitische mannen trokken aan haar armen en benen, in een poging haar te vierendelen. De mannen trachtten haar tevens te scalperen. En het meest bruut voor een vrouw, was de inwendige schade de islamitische mannen haar hebben toegebracht met emotionele, traumatische beschadiging voor de rest van haar leven.

Tientallen mannen hebben hun handen tot aan de ellebogen in haar vagina en anus geduwd. Verkrachten tot de dood erop volgt, was de intentie. Ze is geen moslima, dus is ze vogelvrij volgens de opdrachten van Mohammed (Soera An-Noer (Het Licht) vers 31 + Surat Al-Ahzab 33:59) en is alles toegestaan. Opgevoed met de leer van Mohammed als leidraad, was er geen sprake van enig geweten met betrekking tot verkrachting en poging tot moord op een ongelovige vrouw. De moslims, die nooit zijn gestraft voor deze daden, slapen er geen seconde minder om. Het enige hen mogelijk wakker houdt, is het feit zij gefaald hebben, het karwei af te maken. Lara leeft nog. Fysiek hersteld. Emotioneel en mentaal voor altijd zwaar beschadigd.

Luister naar haar verhaal en besef dat het verkrachten van ongelovige vrouwen volgens de koran is toegestaan en Mohammed zelfs de opdracht geeft, ongelovige vrouwen tot seksslaven te nemen. Verkrachting komt overal voor, het houden van slaven ook, maar alleen vanuit islam is het letterlijk toegestaan en wordt hiertoe opdracht gegeven;

Durf te luisteren, durf te beseffen en durf te huiveren!

Advertenties
‘Denk niet dat jullie veilig zijn’

‘Denk niet dat jullie veilig zijn’

© ACN/AED. Jousif Thomas Mirkis: ‘Bedenk goed dat IS tienmaal erger is dan Al-Kaida.’ – Eildert Mulder − 21/10/14, 22:58

INTERVIEW De Iraakse aartsbisschop Jousif Thomas Mirkis leeft op een steenworp afstand van terreurgroep IS. Volgens hem wacht ook Europa extremistische terreur. In het Midden-Oosten begon de oudste kerkgeschiedenis, vele honderden jaren voordat het christendom vaste voet kreeg in Nederland.

Christenen zijn geen randverschijnsel, zegt Jousif Thomas Mirkis, katholiek aartsbisschop van de stad Kirkoek in het noorden van Irak. “Wij behoren tot de Midden-Oosterse regio, deze landen zijn heilig voor ons, of we het nou hebben over Irak, Syrië, Libanon of Egypte. Hier staan onze oeroude kerken en kloosters. Hoe kun je dan verwachten dat we vertrekken?”

Mirkis, die als Dominicaner geestelijke zijn opleiding in Frankrijk volgde, is even in Europa. Na een bezoek aan het Vaticaan reisde hij naar Nederland om zijn zuster te zien, die al zeventien jaar in Nederland woont. Dit jaar werd hij aartsbisschop van de chaldeeuwse katholieke kerk, in een tijd waarin alle godsdienstige minderheden in het Midden-Oosten zich bedreigd voelen door het nieuwbakken islamitische ‘kalifaat’ van de onthoofdende, kruisigende, stenigende en slavenhandelende organisatie IS.

Geen importproduct
Tot die bedreigde minderheden behoren ook de christenen. Daarmee dreigt het Midden-Oosten een deel van zijn oudste culturele genen te verliezen, want het christendom is in die regio bepaald geen westers importproduct. Het bestond er al eeuwen voor de opkomst van de islam. In het Midden-Oosten begon de oudste kerkgeschiedenis, vele honderden jaren voordat het christendom vaste voet kreeg in Nederland.

Mirkis stelt zich laconiek op. Nee, in gevaar is hij niet, zegt hij. Tussen neus en lippen door deelt hij mede dat hij in Irak op ongeveer tien kilometer afstand van het front woont, waarachter IS gelegerd is. Toch is vals optimisme hem vreemd. De strijd tegen IS vergelijkt hij zelfs met het begin van een derde wereldoorlog.

Mirkis heeft de tragiek van iemand die een scherpe vooruitziende blik heeft, maar ongewenste ontwikkelingen niet kan tegenhouden. Tien jaar geleden toonde hij dat scherpe inzicht. In 2004, een jaar nadat de Amerikanen dictator Saddam Hoessein ten val hadden gebracht, vroeg iemand hem op een bijeenkomst in Utrecht of de Amerikaanse militairen moesten vertrekken uit Irak of juist blijven. Mirkis vatte het verschrikkelijke dilemma als volgt samen: “In Irak zitten we in de val. Als ze blijven komen er steeds meer terroristische groepjes naar Irak. Maar als ze weggaan, nemen die terroristische groepen het over.” Dat laatste dreigt, kort na het vertrek van de laatste Amerikaanse militairen, nu inderdaad te gebeuren, met IS voor de poorten van Bagdad en in het noorden ook Kirkoek.

“Als Europa in 1933, toen Hitler aan de macht kwam, meteen had ingegrepen, dan zou dat het leven van vijftig miljoen mensen hebben gered”, zegt hij. Dat lijkt op een dramatische oproep aan het Westen om militair op te treden. Mirkis is er inderdaad van overtuigd dat gewapende actie tegen IS onvermijdelijk is.

Tegelijkertijd benadrukt hij dat nog iets anders nodig is, iets wat dieper gaat. Hij wijst op de enorme inspanningen die in Europa op cultuurfilosofisch gebied zijn verricht om enigszins te kunnen begrijpen wat er allemaal fout was gegaan in de periode voorafgaande en tijdens het nationaal-socialisme: “De menswetenschappen zijn nooit zo sterk tot ontwikkeling gekomen als na de Tweede Wereldoorlog.” Dat soort inspanningen vindt hij op termijn belangrijker dan de bommen waarmee de coalitie de IS-opmars tot stilstand probeert te brengen. Mirkis: “Jullie moeten waarden exporteren naar het Midden-Oosten, anders krijgen jullie extremisme terug.”

Bitter beschrijft hij de slavenhandel door IS, een systeem zoals toegepast bij alle producten, van groothandel en doorverkoop aan de tussen- en de detailhandel. De ‘groothandel’ verkoopt meisjes die de jezidische godsdienst aanhangen voor bedragen tussen de twintig en honderd dollar aan ‘tussenhandelaars’ die hun menselijke waar doorverkopen voor een veelvoud van die bedragen.

“Ze beschouwen zichzelf als God”, zegt Mirkis over IS. “Ze executeerden een advocate in Mosoel, Selwa Nuaimi, nadat ze hen barbaren had genoemd. De beschuldiging luidde ‘godslastering’. Ofwel, als je iets ten nadele van IS zegt, dan beledig je God.”

‘Is is een soort ebola’
“Voor jullie lijkt het veraf”, zegt hij. “Wij leven in de mond van de vulkaan. Maar denk niet dat jullie in Europa veilig zijn. Jullie komen later aan de beurt. IS is geen kleinigheid, het beheerst een gebied dat driemaal zo groot is als Nederland. IS is een soort ebola, niet beperkt tot Irak en Syrië. Kijk wat de beweging Abu Sayyaf in de Filippijnen doet, kijk naar Nigeria.

Er vechten nu zo’n vijfduizend Europese moslims mee bij IS. Wat gaan die doen als ze terugkomen?”

IS eist honderd procent loyaliteit, ook van moslims, 99,9 procent is onvoldoende.

Mirkis verwijst naar Mohammed Merah, de man die in Toulouse en Montauban in het zuiden van Frankrijk in maart 2012 zeven mensen doodschoot, vier militairen en drie Joden. Merah diende niet bij IS maar had wel contacten met Al-Kaida en bezocht Pakistan. Mirkis: “Bedenk goed dat IS tienmaal erger is dan Al-Kaida.”

Afgezien van eigenbelang noemt Mirkis nog een reden waarom het Westen niet afzijdig kan blijven: “Als je hand ziek is, dan vraag je ook niet aan de dokter om die hand maar te amputeren.”

Ook maakt de aartsbisschop zich zorgen over de manier waarop extreem-rechts in Europa gebruik kan maken van wat nu in zijn land gebeurt, door een verschrikkelijk beeld te schilderen van alle moslims en oriëntalen: “Ze gaan eraan voorbij dat ook moslims slachtoffers van IS zijn, zoals die advocate in Mosoel. IS eist honderd procent loyaliteit, ook van moslims, 99,9 procent is onvoldoende. Ze hebben zelfs een aparte gevangenis voor moslimgeestelijken.”

“Het probleem van het Midden-Oosten is dat er geen degelijke cultuur van politieke instituties bestaat. Wat het Midden-Oosten nodig heeft zijn personen van de statuur van Nelson Mandela of Martin Luther King. Er is een groot leiderschapsprobleem. Europa heeft dat opgelost. Daar geldt de wet zelfs binnen de familie. De vloek van het Midden-Oosten is het tribale denken. Er is geen democratische legitimatie, IS wil die ook helemaal niet. Zo’n onthoofding is een vuistslag in jullie gezicht. De boodschap is: wij willen jullie democratie, jullie moraal, jullie waarden niet.”

Chaldeeuws katholieke kerk

Het kerkelijke landschap van het Midden-Oosterse christendom is ingewikkeld, als gevolg van een complexe kerkgeschiedenis. Al ver voor de grote kerkscheuringen in Europa waren er schisma’s in het Midden-Oosten. Later deden ook het katholicisme en het protestantisme hun intrede in het Midden-Oosten. In de zestiende eeuw besloot een deel van de oude Assyrische Kerk van het Oosten zich te verbinden met de kerk van Rome. Daaruit ontstond de chaldeeuws katholieke kerk van aartsbisschop Mirkis. In Irak woonden in 2003 ongeveer een miljoen christenen, nu zijn dat er nog zo’n vierhonderdduizend. In Egypte wonen ongeveer zes miljoen christenen, in Libanon zo’n miljoen. Christelijke minderheden zijn er verder nog in Syrië, Jordanie, Israël/Palestina en Iran.

Eurabia?

Eurabia?

In Celle zijn moslims en Jezidi´s met knuppels, stenen en flessen op elkaar losgegaan. In Hamburg dreigden Koerden en salafisten elkaar de koppen in en af te slaan met ijzeren staven en machetes. De vicevoorzitter van de Duitse politievakbond, Joachim Lenders uit Hamburg, sprak zichtbaar geschokt van op burgeroorlog gelijkende toestanden en verwachtte dat dit pad het begin zou zijn.

In Mainz, Hamburg en in het Ruhrgebied konden treinen de stations niet binnenrijden, omdat Koerden de rails hadden geblokkeerd. In München werd het partijbureau van de CSU bezet, in Keulen het gebouw van de radiozender “Deutsche Welle” bestormd. De veroorzaker is de terreur van het leger van de “Islamitische Staat” in het Nabije en Midden-Oosten. Duitsland moet met acties aangezet worden tot een actievere politiek.

Het zal nog erger worden

Wat er in de regio´s gebeurt, is erg. Maar het overspannen woord van de “Duitse verantwoordelijkheid” slaat helemaal nergens op, want het conflict is geen gevolg van Duits handelen en ook bestaat er geen politieke ethiek die een land beveelt zich te laten gijzelen door externe conflictpartijen en de politiek door hen te laten bepalen. Desondanks zijn wij gegijzelden – en wel van het pure tot geweld bereide massapotentieel, dat voortkomt uit de ongebreidelde, meestal islamitische, immigratie van de laatste decennia.

En het zal nog erger worden. Want er wordt niet gediscussieerd over de gepleegde land- en huisvredebreuk, niet over de toestand van perfecte chantage en vooral niet over de noodzaak om eindelijk de immigratie te verminderen, maar over de verdeling van nog meer nieuwelingen over het hele land. Er werd zelfs besloten de toetredingsonderhandelingen van de EU met Turkije te intensiveren om op die manier het signaal af te geven dat men zich heeft neergelegd bij de uitbreiding van de islamitische immigratie.

Wanneer was de Duitse staat net zo machteloos?

Wanneer was de Duitse staat net zo machteloos en stond hij het andere volkeren toe om hun conflicten onder religieuze voortekens hier uit te vechten? In de Koude Oorlog vormden de beide Duitslanden elk de helling aan de buitenkant van de vesting voor de beide supermachten en waren hun nucleaire gegijzelden. Een ander voorbeeld is de Dertigjarige Oorlog, toen Duitsland het slagveld vormde voor de machtsstrijd van de buurlanden.

Nóg zijn het plaatsvervangende oorlogen die in onze straten worden uitgevochten, maar hun methodiek kan ook gebruikt worden om bijvoorbeeld de gelijkberechtiging van de sharia of autonome rechten in Duitsland op te eisen. Deze ontwikkeling beperkt zich niet tot ons alleen, maar betreft heel West-Europa. Zogenaamde realisten beschrijven haar als deel van een nieuwe, geglobaliseerde normaliteit, waaraan men gewoon zou moeten wennen. Maar ook zij zijn bang om de nu al zichtbare gevolgen van de ontwikkeling helemaal tot het eind toe te formuleren. We hebben te maken met meerdere tendensen, die elkaar overlappen en wederzijds versterken, zonder dezelfde dekking te hebben.

De wereld van morgen als “multiculturele vrijhandelszone”

Karl Marx had in zijn “Communistisch Manifest” de verwijdering van alle historische bindingen, tradities en grenzen door het kapitalisme bejubeld, omdat hij daarin de voorwaarde voor een wereldwijde gemeenschap van vrije mensen zag. 150 jaar later nam het neoliberalisme genoegen met de visie van de gelijkgeschakelde globale eenheidsconsument. Deze economisch gedetermineerde ideologie werd door globaliseringsplannen veranderd in een politieke.

De Amerikaanse militaire strateeg Thomas Barnett bijvoorbeeld plant de wereld van morgen als “multiculturele vrijhandelszone”, waarin vrede, vrijheid, democratie en harmonie gedijen. De staten fungeren slechts als doorlaatbare eenheden voor goederen-, kapitaal- en mensenstromen, die zorgen voor de economische, sociale en culturele assimilatie. Het is een totaal met elkaar verbonden wereld, maar geenszins vrij van heerschappij. De macht ligt bij diegenen, die de communicatie- en handelswegen, de databases en de globale begripsvorming controleren. In dit perspectief verschijnen de Europese nationale staten als sentimentele rotzooi en de migratiestromen vormen een humanitair wapen om haar macht te ontnemen.

De verdediging van de “nationale identiteit” als schending van de mensenrechten

Deze politiek heeft echter onvoorziene bijverschijnselen. De islamitische wereld knoopt heel eigen bedoelingen vast aan de globalisering. Hij is, om een variatie op de uitspraak van de Turkse president Erdoğan te gebruiken, de trein waar hij opspringt. Machteloos maken de Europeanen mee hoe de vocabulaire van democratische rechten en mensenrechten zich tegen hen keert.

De verdediging van de “nationale prioriteit” en “nationale identiteit” zou een schending van de mensenrechten zijn, de Europeanen zouden de immigratie, de migrantenrechten en de multiculturele toekomst van hun landen gewoon moeten accepteren, aldus de VN-mensenrechtenraad, waarin de islamitische Derde Wereldlanden de meerderheid bezitten. De steeds scherpere wetten tegen “volksophitsing” en “haatmisdaden”, het strijdbegrip “islamofobie”, de “diversiteit”-propaganda of het opdringerige loflied op de bijdragen van de islam aan de Europese cultuur zijn geen toeval of individuele beslissingen. Ze zijn gebaseerd op overeenkomsten op de lange termijn tussen de Europese Unie en de Organisatie van de Islamitische Samenwerking (OIC).

Dit geschiedt in een Europa dat geplaagd wordt door historische schuldgevoelens en verstard is van angst voor het terrorisme, dat zich in ieder opzicht – ook op zijn eigen oorspronkelijke territorium – op de terugtocht bevindt. Pas vanaf dit punt wordt de volle betekenis duidelijk van datgene wat er deze dagen in onze straten gebeurd is, of dat nu in Celle, Hamburg of waar dan ook is.

Radicale sjiieten gaan los op onschuldige soennieten

Radicale sjiieten vormen milities die vervolgens soennitische burgers afslachten.

Het was al vreselijk gevaarlijk en chaotisch in Irak doordat ISIS, Al Qaeda en andere soennitische groeperingen terroristische aanvallen pleegden op sjiitische doelen (die zien zij als afvallige ketters), maar het is onlangs zowaar nóg een beetje erger geworden. Iraakse sjiieten hebben namelijk hun eigen milities opgezet die vervolgens op grote schaal wraak nemen voor het brute geweld van ISIS.

The Islamic State has been slaughtering Shiites by the thousands as it rampages through Iraq and Syria. A new report by Amnesty International claims that members of Iraq’s Shiite majority are retaliating with atrocities of their own. The report, released on Tuesday, alleges that since the self-proclaimed Islamic State started grabbing territory in Iraq, Shiite militias supported by the Iraqi government have abducted and shot dozens of Sunni civilians, apparently in retaliation for the Sunni extremist group’s attacks on Shiites.

Je kunt je er iets bij voorstellen dat Iraakse sjiieten zo boos zijn vanwege het brute ISIS-geweld dat ze aanhangers van die terroristische organisatie vermoorden. Eigenlijk kun je ze dat niet eens kwalijk nemen. Jammer genoeg is er een probleem: de soennieten die op brute wijze om het leven worden geholpen hebben niets met ISIS te maken. De enige overeenkomst is dat ISIS een soennitische terreurclub is.

Amnesty legt uit haar in onderzoeksrapport:

“Scores of unidentified bodies have been discovered across the country handcuffed and with gunshot wounds to the head, indicating a pattern of deliberate execution-style killings.”

Een woordvoerder van de Iraakse overheid vertelde Amnesty dat ontvoerde soennieten bijna altijd op brute wijze vermoord worden, zelfs als hun families tienduizenden dollars hebben betaald voor hun vrijlating. “Zij die ontvoerd worden door de milities hebben weinig kans om te overleven, hoeveel hun families ook betalen.”

De belangrijkste milities waar het om gaat zijn Asaib al-Haq, de Badr Brigade, het Mahdi Leger en Kataib Hezbollah. Verschillende van die groepen worden gesteund door Iran. Since juni, toen de officiële Iraakse troepen zich terugtrokken uit eenderde van het land, zijn zij dagelijks machtiger en invloedrijker geworden. Dit wordt mede mogelijk gemaakt doordat sjiieten het tegenwoordig helemaal te zeggen hebben in de overheid; ze hebben niet alleen veel te zeggen in het parlement, maar daarnaast hebben ze de veiligheidsdiensten ook nog eens overgenomen. Ze kunnen dus doen en laten wat ze willen; van Bagdad hebben ze niets te vrezen.

Amnesty roept de nieuwe regering van premier Haider al-Abadi op om de rechtsstaat in ere te herstellen en de milities actief te bestrijden, maar dat soort oproepen zullen gewoon genegeerd worden. De enige reden dat Al-Abadi en zijn mede-sjiieten het nog voor het zeggen hebben in Irak, zullen zij denken, is vanwege de steun van Iran. Amerika heeft ze aan hun lot overgelaten; hele gebieden werden bezet door ISIS, sjiieten en anderen werden op grote schaal afgeslacht, en het enige wat Amerika doet is af en toe een bommetje laten vallen op een ISIS-jeep. Vanuit hun sektarische perspectief bekeken kun je dan alleen maar concluderen dat Iran en haar milities in ieder geval iets doen.

Het zal de komende tijd ongetwijfeld nog verder uit de hand lopen in Irak. Soennieten die ISIS niet steunen zullen tot de conclusie komen dat de centrale overheid het prima vindt als zij worden afgeslacht door sjiitische milities, waardoor ze hun heil ongetwijfeld alsnog bij ISIS gaan zoeken of bij andere radicaal-soennitische organisaties. Als reactie daarop zullen sjiieten natuurlijk nog verder radicaliseren en gewelddadiger worden, waarop soennieten weer zullen reageren door op hun beurt ook meer geweld te gebruiken, etc. enzo.

De enige manier om een dergelijke islamitische burgerorloog tussen sjiieten en soennieten te voorkomen is – of was want ik ben bang dat het al te laat is – door ISIS van de aardbodem te vegen. Helaas heeft het westen gekozen voor een strategie waardoor het weleens jaren kon duren voordat die terroristische organisatie écht verzwakt is – als dat al gebeurt. In de tussentijd lopen de sektarische spanningen steeds verder op, daar is geen houden meer aan.

Beste islamitische buitenlanders,

Jullie wonen hier in een land dat Duitsland heet, geweest is en weer zal zijn. De vreemdeling was en is hier altijd welkom, als gast op doorreis of om hier te blijven en zij aan zij met ons Duitsland op te bouwen. Alleen rovers, plunderaars en veroveraars hebben we ons land weer uitgegooid, en dat zullen we in de toekomst ook doen. Zoek je rol uit, jullie hebben de keuze. Maar kies verstandig, denk aan de toekomst, niet aan hetgeen jullie op dit moment schijnbaar voordelen biedt. De stammen van ons volk woonden hier al nog voordat de islam überhaupt bestond. Verblijd ons dus alsjeblieft niet met een religie die bedoeld is voor de uitgestrektheid van het woestijnzand en niet voor onze bloeiende velden en ruisende bossen. Wij hebben hier onze steden en kathedralen gebouwd, lang voordat de eerste Turk de Griekse steden van het huidige Turkije heeft betreden.

De geweldige Arabische cultuur, die duizend jaar geleden bestond, was het erfgoed van het christelijke Byzantium, het erfgoed van de klassieke oudheid, dat jullie niet konden bewaren. Ja, ook wij hebben Rome vernietigd, zijn er als barbaren binnengedrongen, zonder te begrijpen wat daar in onze schoot viel. Maar wij hebben onze les geleerd, ons weer opgewerkt naar het toenmalige niveau en het zelfs nog overtroffen. Jullie echter zijn gedegradeerd. Niet door onze kruisridders, maar door jullie eigen onvermogen, jullie eigen twisten, jullie eigen weigering om te werken voor het behoud van het erfgoed. Cairo, Damascus, Bagdad, Samarkand – dat waren voor ons dromen, waarvan we de namen met eerbied hebben uitgesproken, metropolen van de wereld. Jullie hebben ze laten vervallen tot een verzameling stoffige hutten. Waar jullie rijk geworden zijn, is dat niet door jullie handwerk of jullie creatieve geesten gekomen, maar door de olie in jullie grond, dat door onze ingenieurs naar boven wordt gehaald.

Screenshot 2

Jullie zijn naar dit land toegekomen, omdat het jullie thuis slecht ging. Dan zou dankbaarheid en nederigheid jullie passen in plaats van te proberen dit land in dezelfde hel te veranderen die jullie zogenaamd ontvlucht zijn. Jullie willen hier alle rechten als burgers uitoefenen, maar in geval van nood jullie oude staatsburgerschap houden? Als jullie weg willen, als er harde tijden komen, vertrek dan liever meteen, want wij kunnen geen medeburgers gebruiken die ons in de steek laten op het moment dat wij zijn aangewezen op hun loyaliteit en op verbondenheid. Houden jullie niet van honden? Honden zijn bij ons gevoelige levende wezens, die door niemand mag verminken, omdat hij een slechte bui heeft, omdat het mode is of een religieus voorschrift. Wij behandelen onze honden dus beter dan jullie je kinderen. Wees dus niet verbaasd dat wij de zin niet inzien van deze bloedige pijniging.

Als jullie de koran als grondwet en de sharia als wetboek zo fantastisch vinden, waarom gaan jullie dan niet naar een land, waarin beide al worden gepraktiseerd? De islamitische wereld is groot. Veel landen zijn blij met vlijtige, goedgelovige mensen. Daar vinden jullie alles wat jullie in Duitsland missen. En daar zijn jullie vooral ingebed in de oemma, in de gemeenschap van de islamitische gelovigen, in de zuiverheid van de islam. Daar hoeven jullie de gebruiken van ons gelovigen niet te verdragen.

Het hoort bij gastvrijheid dat de gastheer deelt met de gast. Maar het is tegen iedere vorm van gastvrijheid wanneer de gast zijn gastheer zijn zeden wil opdringen en zijn have en goed wil stelen. Gasten en vissen beginnen na drie dagen te stinken, zegt men bij ons, en dat is niet voor niets. Gasten die zich alleen maar laten onderhouden en hiervoor geen tegenprestatie leveren, zijn geen gasten, maar profiteurs. Parasieten, die de gastheer het bloed uit de aderen zuigen, worden overal ter wereld bestreden. Het is prima dat jullie naar ons toekomen om een beter leven te hebben. Maar niemand krijgt hier een beter leven cadeau, iedereen moet het in het zweet zijns aanschijns verdienen. Dit is niet het door de zon verwende Afrika, waar alleen de natuur al voor rijke oogsten zorgt, dit is Duitsland, waar de oogst en het leven aan de natuur ontworsteld moeten worden. De natuur schrijft ons voor wanneer we moeten zaaien en wanneer we mogen oogsten, en als we dat niet binnen die tijd halen, dan dreigen nood en honger. Als een huis tegen de winter moet beschermen, dan moet het klaar zijn voor de winter invalt. Daarom hebben we bij ons klokken en vaste werktijden. Het is vanzelfsprekend dat de arbeiders ook in de
ochtend op tijd op hun werk verschijnen, iedere ochtend.

Screenshot 3

Als onze toeristen alles graag willen hebben zoals bij hen thuis, dan is dat prima, want zij betalen ervoor. Wat echter betalen jullie dat de dingen zo worden zoals in jullie thuislanden? Waarmee willen jullie dit tegemoetkomen verdienen? De kerken staan hier al honderden jaren en hun klokken luiden sinds ze werden gebouwd. Als jullie de voorkeur geven aan minaretten en de roep van de muezzin, ga dan alsjeblieft daarheen waar al honderden jaren minaretten staan en muezzins oproepen tot gebed.

Tot wie zouden jullie je thuis wenden? Tot de dorpsoudste of tot de dorpsgek? Bij ons zijn op dit moment de dorpsgekken aan de macht, maar dat is slechts tijdelijk. Dan is iedereen die geluisterd heeft naar onze dorpsgekken van politici zelf de dorpsgek. Wij zijn vreedzame mensen, vlijtig en creatief, maar we hebben al laten zien dat we verbitterde krijgers kunnen zijn. Dus je kunt ons maar beter niet op de zenuwen werken als je de Duitsers liever niet als strijders wilt leren kennen. Bekijk de films die ons voortdurend demonstreren hoe slecht onze grootouders toch wel geweest zijn. En vraag je dan af hoe slecht wij kunnen worden als jullie ons geduld te lang op de proef stellen.

In 1529 en 1683 stonden de islamitische legers voor Wenen, met een grote overmacht. Beide keren leek de stad verloren, de volgende dag dreigde ze al te vallen, maar toen waren het de legers van de islam die op de vlucht sloegen. Denken jullie echt dat het deze keer anders zal zijn? Lafaards en verraders waren er ook in Wenen, maar niet zij, maar de oprechte, standvastige en eerlijke mensen hebben gewonnen. Ook al voelen jullie je nog zo sterk, jullie hebben Europa destijds onderschat en jullie onderschatten haar ook nu.

Screenshot 5

Jullie verrijken ons cultureel, zeggen de dorpsgekken en de opperdemocraten. Laat me dan eens één enkele culturele prestatie zien die de Turken die hier in Duitsland wonen de laatste 50 jaar tot stand hebben gebracht. Schilderkunst, literatuur, muziek – of ingenieurs, architecten, geneeskundigen – niets komt boven het maaiveld uit, niets wekt onze verbazing of zelfs bewondering. Het meest imposante bouwwerk in Istanbul is de Hagia Sophia, gebouwd door christenen, die jullie met vier minaretten hebben versierd. Wat dit land voor jullie doet, zien jullie aan de woningen, aan de kleding, aan het geld op jullie rekeningen en in jullie zakken. Maar wat doen jullie voor dit land? Jullie hebben het niet opgebouwd, dat beweren namelijk de dorpsgekken bij ons. Jullie hebben gewerkt, ja, en ik geef toe dat het vuile werk aan jullie werd overgelaten, destijds, 50 jaar geleden. Maar nu? Nu werken velen van jullie niet meer, maar laten zich betalen door diegenen die nog werk hebben. Jullie mensen, die werk hebben, zijn met te weinig om jullie mensen te voeden die geen werk hebben. Zonder ons lukte het niet.

Ja, toch, één ding hebben jullie gedaan in dit land: Diegenen die nu komen, uit Oost-Europa, de “rotatie-Europeanen”, die vroeger gewoon zigeuners werden genoemd, proberen jullie wat betreft het aanspraak maken op en het niet werken te overtreffen. Ze proberen nog veel meer uit ons te persen, ze verdringen jullie zelfs van de voedertrog.

Bij ons wonen oude zigeunerclans, al generaties lang. Zij zijn al lang Duitsers geworden, horen bij ons en hebben hun plaats in ons midden verdiend. Maar wat er nu komt, om te bedelen en te stelen, om datgene te plukken dat wij voor onze behoeftigen met hard werken hebben verdiend, is niet welkom. Geen enkel land kan dienen als sociale dienst van de hele wereld, ook wij niet. Dat zullen jullie moeten begrijpen, en als jullie het niet willen begrijpen, dan wordt dat een bittere, een harde les. Duitsland wordt ongezellig, het is niet de comfortabele hangmat. We zullen jullie rechten respecteren, vooral het recht om Duitsland te verlaten. Jullie hebben het recht om te leven zoals jullie het bevalt, maar daar waar jullie thuishoren. Jullie hebben alle kansen in Duitsland gehad. Jullie hadden van ons kunnen leren. Jullie hebben onze scholen bezocht, jullie kregen de beschikking over plekken om opgeleid te worden. We hebben er zelfs rekening mee gehouden dat jullie moeilijkheden hebben met onze taal en jullie betere cijfers gegeven.

Screenshot 6

Als jullie het land verlaten en voor het niets staan, is dat niet onze schuld. Lees maar waarom de mensen uit het paradijs verdreven werden. Het staat ook in de koran: Ze hebben het enige gebod overtreden dat God hen had opgelegd. En jullie? Jullie hebben eveneens een gebod overtreden: De mensen in het paradijs wilden zo zijn als God en jullie wilden als onze heren naar ons toe komen. Jullie wilden niet met ons samenleven op onze manier, maar ons jullie manier opdringen.

Beste buitenlanders, het centrale gebod van de ethiek, waarop alle rechtvaardige wetten van de wereld berusten, luidt: “Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.” Jullie hebben met ons datgene willen doen dat jullie in je thuislanden absoluut niet zouden hebben toegestaan. Daarom, ga terug naar huis. Vaarwel, niet tot ziens, want de les die jullie meenemen heeft generaties nodig. En neem deze enkele zin mee, die bij ons zelfs kinderen begrijpen.

Na jullie tweede les voor Wenen hebben jullie bijna 300 jaar nodig gehad om het voor de derde keer te proberen. We geven jullie graag nog eens 300 jaar.

Terreurbeweging ISIS blijkt in bezit van chemische wapens van Saddam Hussein

Terreurbeweging ISIS blijkt in bezit van chemische wapens van Saddam Hussein

Zwartste scenario dreigt

Moslimterroristen met chemische wapens. Die wereldwijde angst lijkt werkelijkheid geworden nu de barbaren van ISIS beschuldigd worden van dodelijke aanvallen met mosterd- en chloorgassen.

De extremisten hebben de beschikking over een deel van het oude arsenaal van Saddam Hoessein, de Iraakse oud-dictator die er zelf niet voor terugdeinsde om dat tegen Iran en de Koerden in te zetten. Tot voor kort werd getwijfeld of deze chemische wapens nog bruikbaar waren, maar ISIS heeft waarschijnlijk dezelfde dodelijke stoffen gebruikt tegen de Koerden in Kobani.

Witte vlekken

Doktoren in de Syrische grensstad sloegen al eerder alarm dat drie strijders door een chemische aanval waren omgekomen. Die vermoedens worden nu bevestigd door Israëlische experts, die de foto’s van de slachtoffers hebben bestudeerd. Hun lichamen waren bedekt met brandwonden en witte vlekken. ,,Dit is zeer zorgwekkend”, zegt researcher Jonathan Speyer in Herzliya.

Vermoed wordt dat het om mosterdgas gaat dat ISIS-terroristen in juni hebben buitgemaakt bij de verovering van een complex waar Saddam zijn chemische wapens, geproduceerd in de jaren 80, had opgeslagen. Ook lagen daar 2500 raketten met het zenuwgas sarin, evenals stoffen waarmee het dodelijke tabun kan worden geproduceerd, eveneens een zenuwgas.

VN-inspecteurs en de Amerikaanse regering betwijfelen of deze wapens nog gebruikt kunnen worden. Een deel werd bij bombardementen vernietigd, terwijl de rest van de chemische stoffen grotendeels zouden zijn afgebroken. Experts vrezen echter dat ze wel degelijk verwerkt kunnen worden in een bom.

ISIS-terroristen experimenteren ondertussen ook volop met chloorgas. Bij twee aanslagen met geïmproviseerde bommen, gevuld met het verstikkende gas, raakten vorige maand in Dhuluiya zeker twaalf Iraakse soldaten en sjiitische militieleden gewond. Ook kwamen veertien ISIS-terroristen om toen een raket explodeerde die zij aan het vullen waren met chloorgas.

Een Iraakse parlementariër claimde vorige maand zelfs dat bij een chlooraanval in Fallujah driehonderd soldaten waren omgekomen. Daar zijn geen bewijzen voor, maar westerse functionarissen twijfelen er nauwelijks aan dat ISIS op kleine schaal chloorgas heeft ingezet. De angst voor chemische wapens is zelfs zo groot dat Britse elitetroepen, actief in ISIS-gebied, volgens Britse media speciale pakken hebben meegekregen om zich te beschermen tegen een eventuele gifgasaanval.

Naast Saddams oude arsenaal zouden ISIS-strijders ook via andere wegen chemische wapens bemachtigd kunnen hebben. Turkse veiligheidtroepen troffen vorig jaar een cilinder gevuld met saringas aan bij strijders van het Al-Nusra Front. Die zouden het hebben willen gebruiken voor een bomaanslag in Syrië.

De aan Al-Qaeda gelieerde organisatie veroverde een jaar eerder ook een chemische wapenfaciliteit van het regime en een chloorfabriek. Die aanvallen zouden zijn geleid door vooral buitenlandse strijders, van wie een groot deel naar ISIS is overgestapt. Het regime zelf heeft al zijn bekende chemische wapens ontmanteld, maar Assad zou nog een paar ton hebben opgeslagen.